Gluren bij de buren: Restaurant Arenberg* - een verborgen Belgische parel
16 augustus 2021 

Gluren bij de buren: Restaurant Arenberg* - een verborgen Belgische parel

Restaurant Arenberg in Heverlee, een verborgen parel

Door: Marc Gillis

Restaurant Arenberg houdt zich schuil aan de Kapeldreef, 46 in Heverlee, België. In een prachtig pand met een rijke geschiedenis dat echter niet door alle GPS-systemen vlot wordt teruggevonden, zoals wij aan den lijve mochten ondervinden. 

Tijdens de 17de eeuw maakte dit gebouw  deel uit van een pachthof van de Jezuïeten. Later werd het eigendom van de Hertog van Arenberg en nog later kwam het in handen van de Belgische Staat. Gedurende de tweede helft van de vorige eeuw deed het zelfs dienst als kalfskwekerij en paardenmanège. Op 1 oktober 1996 openden Lieven en Iris Demeestere hier dan hun gastronomisch restaurant Arenberg. Lieven is voorzitter van de “Orde der 33 Meesterkoks van België”, een eerbiedwaardige beroepsvereniging die het kruim van de Belgische chefs verenigt en opgericht werd in 1962. Tevens is Lieven een gewaardeerd lid van de Disciples d’Escoffier. Sinds 2005 voert zijn restaurant een Michelinster. Wij worden zeer vriendelijk ontvangen door gastvrouw Iris Demeestere en naar onze tafel geleid. Het interieur is stijlvol ingericht met zwarte wanden en verder veel zachte aardekleuren. Bij betere weersomstandigheden dan vandaag (het regent pijpenstelen) kan er buiten getafeld worden op een ruim bemeten terras met veel groen.

Sommelier Tom Dillemans raadt ons als aperitief de Chardonnay Meerdael Rosé aan. Dat vraagt wat uitleg. De ruggengraat van deze schuimwijn bestaat uit Chardonnay, maar er gaat ook een beetje Pinot Noir in de cuvée, die haar een diep robijnroze kleur schenkt. De belletjes zijn talrijk, fijn  en wervelend. In de neus geurt de wijn volop naar cassis. Die associatie komt ook terug in de smaak samen met tonen van rood fruit en een fijn bittertje in de finale. De mousse is mooi dekkend. Restaurant Arenberg is één van de enige plaatsen waar u deze rosé-cuvée kan degusteren, want er wordt zo weinig van gemaakt dat hij (haast) uitsluitend gereserveerd is voor de horeca. 

Erbij komt een trio van fingerfood, te weten: Sushi van makreel, een Kroketje van kalfswang ( ronduit heerlijk, met een hoog comfort food-gehalte)   en Gerookte zalm met kaviaar (fris en zilt, met een oordeelkundige inzet van zure room).  Apart wordt als laatste amuse nog Burrata met garnaal, kerstomaat en basilicumolie opgediend. Een erg fris en aromatisch gerechtje dat bovendien heel veel kleur in het bord brengt en zo verantwoordelijk is voor een instant zomergevoel, ondanks het miezerige weer buiten. 

Menu
We nemen het “Menu à la carte”. Daarbij kan men als gast een voorgerecht en hoofdgerecht kiezen uit een aanbod van telkens zeven alternatieven , aangevuld met een dessert, te kiezen uit drie opties en dit voor de prijs van 59 euro!

Als voorgerecht opteer ik voor de Ceviche van zeebaars met een salsa van mango, rode ui, guacamole en tuinkruiden. De zeebaars is kraakvers en super smakelijk! Kroepoek met wasabi zorgt met zijn groene kleur voor een dramatisch visueel effect dat de organoleptische meerwaarde overschaduwt. Ik drink er een Rully “Les Villeranges” 2018 bij van Domaine Faiveley. Met zijn groengele kleur, zijn gul aroma met getoaste tonen en een mooie Chardonnay-expressie in zowel de geurfase als de smaak ontpopt deze wijn zich als een uitstekende begeleider van mijn voorgerecht. Ik drink hem ook verder door bij mijn hoofdgerecht: Noordzeekabeljauw, licht gepekeld en op het vel geroosterd met tortellini van spinazie en crème van tomaat. 

Omdat mijn tafelgenote opteert voor een vleesgerecht, besluiten we een duik in de wijnkaart te nemen in de rubriek “halve flesjes”. Ik kies voor haar een rode Chassagne-Montrachet “Vieilles Vignes “ 2014 van Domaine Jean-Claude Bachelet & Fils. De oorsprong van dit domein gaat terug tot 1648. Vandaag de dag runt Jean-Claude het bedrijf samen met zijn twee zonen , Benoît en Jean-Baptiste en ze doen dat met verve, zo ondervind ik, als ik het voorrecht heb om te mogen voorproeven. In mijn glas komt een wijn met een transparante warm robijnrode kleur met ontluikende evolutie in de rand. De geur biedt ons aroma’s van kriek en kersenpit. En dan die smaak: een zijdeachtige textuur , streelzachte tonen van rijpe krieken en een ronduit fantastische balans. Na zo’n glas besef je waarom wijnbouwers over de ganse wereld Pinot Noir aanplanten in de hoop het niveau van een grote Bourgogne te evenaren. 

Terug naar mijn eigen hoofdgerecht dan. De cuisson van de kabeljauw laat in niets te wensen over.  Hij krijgt een garnituur mee van spitskool en zeekraal. De tortellini worden in een apart schaaltje geserveerd, met een gezelschap van korenaar. Dat laatste is mooi al dente gehouden wat zorgt voor een extra beet. De afkruiding is hoog in smaak.

    

 

 

 

 

Terwijl ik nog wat nageniet van mijn beide wijnen, wordt het dessert geserveerd. Ik had geopteerd voor Onze “abrikoos” (tussen aanhalingstekens), gemaakt van witte chocolade en yoghurt, met een kern van gekonfijte abrikoos, sorbet van abrikoos en amandel. Zowel visueel als smaakgewijs gaat Lieven Demeestere hier helemaal los! Romig, rijk, succulent zijn enkele van de woorden die hier compleet op hun plaats zijn om dit gerecht te omschrijven. Maar er is meer: er is de crumble van amandel, die de pit van de abrikoos oproept. Er is het steeltje in chocolade. Er is het spel van uiteenlopende temperaturen dat dit gerecht een buitengewone spanning verleent en ons ademloos achterlaat. Wat een proeve van vakmanschap! Wat een beheersing van het métier. Als orgelpunt van deze geslaagde maaltijd kan dit absoluut wel tellen!

Om het plezier nog wat te rekken , besluit ik nog een glaasje dessertwijn te bestellen. Op de wijnkaart valt mijn oog op de Domaine Marc Jambon & Fils “Vendanges de la Saint-Martin” 2007 Mâcon-Pierreclos. Een dessertwijn uit de Bourgogne dus op basis van overrijpe Chardonnay. Stel u een wijn voor met een goudgele kleur, waarin de amberen tinten beginnen te ontluiken. Bij het walsen komen aroma’s van abrikoos vrij en ook wat gestuurde oxidatie. In de tijd komen daar nog tonen van rabarber(confituur) bij. In de smaak hebben we het vooral over abrikoostonen van gedroogde vruchten ook en een zalige notige toets in de finale. Een unieke wijn om te proeven. Een pluim aan sommelier Tim Dillemans om deze ontdekking  te delen met zijn gasten. 

Alvorens op huis aan te gaan, bestellen we ons nog een koffie. Daar komen nog een heerlijke mini crème brûlée bij en een zanddeegtaartje met citroen en gebrande meringue  als mignardises. Allebei volgens de regels van de kunst. Meer is er echt niet nodig om ons verzadigd en verzaligd huiswaarts te laten keren. 

 

Restaurant Arenberg is gevestigd aan de Kapeldreef 46 te 3001 Heverlee, België.
Website: 
www.restaurantarenberg.be

 

 

 

 

 

STRRN Magazine 10 verschijnt 28 augustus.

Over de schrijver
Reactie plaatsen
arrow_drop_up arrow_drop_down